Biblia

G4931

G4931

Diccionario Strong

συντελέω

sunteléo

de G4862 y G5055; completar enteramente; generalmente ejecutar (literalmente o figurativamente): acabar, cumplir, establecer, terminar.

—-

Diccionario Tuggy

συντελέω.(fut. συντελέσω; tiempo futuro voz pasiva συντελεσθήσομαι; 1 tiempo aoristo voz pasiva συνετελέσθην). Acabar, consumar, terminar, finalizar, establecer, cumplirse, realizarse. A.T. אָסַף Lev 23:39. בָּלָה , Job 21:13. בָּצַע qal. Pro 1:19. בָּצַע pi., Isa 10:12. בֶּצַע , Eze 22:13. גָּמַר Sal 7:10. גָּרַע ; Job 15:4. חָתַם , Dan 9:24. כָּלָה qal., Pro 22:8. כָּלָה pi., Sal 118:87(Sal 119:87). כָּלָה pu., Gén 2:1. sustantivo כָּלָה , Isa 28:22. כִּלָּיוֹן , Isa 10:22. כֹּל , Jer 13:19. כָּלִיל , Eze 16:14. כָּרַת , Jer 41:8(Jer 34:8). מוּת , Eze 6:12. מָלֵא qal., Dan 10:3. מָלֵא pi., Gén 29:27. נָקַף hi., Job 1:5. סוּף , Dan 4:33. עָשַׂה qal., Isa 32:6. עָשָׂה ni. Isa 46:10. שָׁלֵם qal., 2Cr 5:1. תָּמַם qal., Isa 18:5. תָּמַם hithpa. Jer 14:15. בָּצַע pi., Eze 22:12. רָעַע hi., Gén 44:5. N.T.

A) Acabar, terminar, finalizar : T.R., Mat 7:28; Mar 13:4; Luc 4:2; Luc 4:13; Hch 21:27.

B) Establecer, cumplirse, realizarse : Rom 9:28; Heb 8:8.

—-

Diccionario Swanson

(Swanson 5334)

συντελέω (synteleō): vb.; ≡ DBLHebr 3983; Strong 4931; TDNT 8.62-1. LN 68.22 completar, terminar (Mar 13:4; Luc 4:13; Rom 9:28; Mat 7:28 v.l. NA26; Jua 2:3 v.l. NA26); 2. LN 13.88 causar la existencia (Heb 8:8); 3. LN 67.67 terminar, llegar al final (Luc 4:2; Hch 21:27; Luc 2:21 v.l. NA26)

—-

Diccionario Vine NT

sunteleo (συντελέω, G4931), véanse ACABAR, Nº 4, CUMPLIR, Nº 13, significa: (a) llevar a un fin, acabar totalmente (sun, junto, impartiendo un significado perfectivo a teleo). Se traduce «pasados», de los cuarenta días de la tentación en el desierto (Luc 4:2); (b) llevar a su cumplimiento (Mar 13:4 : «cumplirse»); (c) efectuar, llevar a cabo, traducido «estableceré», de un nuevo pacto (Heb 8:8). Véase también ESTABLECER, A, Nº 6.

Notas: (1) Para apodeiknumi, traducido en 2Ts 2:4 : «haciéndose pasar por Dios» (RV: «haciéndose parecer»; VM: «ostentando»), véase EXHIBIR, Nº 1; (2) para dianuktereuo, «pasar la noche», véase bajo NOCHE, B; (3) el verbo paraqueimazo, pasar el invierno, invernar, se trata bajo INVERNAR, A; (4) para parapleo, pasar de largo (Hch 20:16; RV: «pasar adelante»), véase LARGO, Notas, 4; (5) pleroo, véanse CUMPLIR, A, Nº 5, LLENAR, A, Nº 1, se traduce «pasados cuarenta años» (Luc 7:30); «pasados muchos días» (Luc 9:23); «pasadas estas cosas» (Luc 19:21), lit., «habiéndose cumplido», etc.; (6) poieo, hacer, se traduce con el verbo pasar en Hch 15:33 : «pasando algún tiempo», lit., «habiendo hecho», véase HACER; (7) ronnumi, «pasadlo bien» (Hch 15:29); «pásalo bien» (Hch 23:30), se trata bajo BIEN, B, Nº 11;¶ (8) el verbo thlibo, véanse AFLIGIR, A, Nº 2, ANGUSTIAR, A, Nº 2, se traduce con la frase verbal pasar tribulación en 1Ts 3:4.

Nota: Para paresis, traducido en Rom 3:25 «haber pasado por alto» (RV, RVR), véase ALTO, B, Nº 4.¶

sunteleo (συντελέω, G4931), consumar, cumplir. Se traduce «estableceré» en Heb 8:8, dicho del nuevo pacto. Véase ACABAR, Nº 4.

sunteleo (συντελέω, G4931), finalizar juntamente, llevar totalmente a su fin, (sun, juntamente, intensivo; telos, fin). Se dice: (a) de la finalización de un período de días (Luc 4:2 : «pasados»; Hch 21:27 : «cumplirse»; RV: «acabarse»); (b) de acabar algo; algunos mss. tienen este vocablo en Mat 7:28, del Señor, al acabar su discurso; los más acreditados mss. tienen telos, acabar; de Dios, al acabar una obra (Rom 9:28), al promulgar un nuevo pacto (Heb 8:8 : «estableceré»; RV: «consumaré»); del cumplimiento de cosas predichas (Mar 13:4 : «cumplirse»); de la tentación que el Señor sufrió del diablo (Luc 4:13 : «hubo acabado»; RV: «acabada»). Véanse ACABAR, ESTABLECER.¶

sunteleo (συντελέω, G4931), aparece en TR en Mat 7:28 en lugar de Nº 1. Para los otros pasajes en que aparece, véanse ACABAR, CUMPLIR, ESTABLECER, PASAR.

sunteleo (συντελέω, G4931), acabar juntamente, llevar completamente a un fin (sun, junto, intensivo; telos, final). Se dice: (a) del acabamiento de un período de días (Luc 4:2; Hch 21:27); (b) de finalizar algo; algunos mss. la tienen en Mat 7:28, del Señor, al acabar su discurso (los mejores mss. tienen telos, acabar); de Dios, en acabar una obra (Rom 9:28); al establecer un nuevo pacto (Heb 8:8); del cumplimiento de las cosas predichas (Mar 13:4); de la tentación a la que el diablo sometió al Señor (Luc 4:13). Véanse CONCLUIR, CUMPLIR, ERIGIR, HACER, LLEVAR (A CABO), PERFECCIONAR.¶

Fuente: Varios Autores