G410
Diccionario Strong
ἀνέγκλητος
anénkletos
de G1 (como partícula negativa) y un derivado de G1458; no acusado, i.e. (por implicación) irreprochable: irreprensible.
—-
Diccionario Tuggy
ἀνέγκλητος, ον. Irreprochable, intachable, irreprensible : 1Co 1:8; Col 1:22; 1Ti 3:10; Tit 1:6-7. ἀνέγνων. Ver ἀναγινώσκω, 314. ἀνεθέμην. Ver ἀνατίθημι, 394. ἀνέθην, ἀνείς. Ver ἀνίημι, 447. ἀνεθρεψάμην. Ver ἀνατρέφω, 397. ἀνεῖλα, ἀνεῖλον. Ver ἀναιρέω, 337.
—-
Diccionario Swanson
(Swanson 441)
ἀνέγκλητος (anenklētos), ον (on): adj.; ≡ Strong 410; TDNT 1.356-LN 33.433 irreprensible, libre de acusación (1Co 1:8; Col 1:22; 1Ti 3:10; Tit 1:6-7+)
—-
Diccionario Vine NT
anenkletos (ἀνέγκλητος, G410), significa que no puede ser llamado a rendir cuentas (de a, privativo; n, eufónico, y enkaleo, llamar adentro), esto es, sin acusación alguna, como resultado de una investigación pública; «irreprensibles» (1Co 1:8; Col 1:22; 1Ti 3:10 y Tit 1:6-7). Implica no una mera absolución, sino la inexistencia de cualquier tipo de cargos o de acusación en contra de una persona. Esto es lo que se estipula con respecto a los ancianos.¶
Fuente: Varios Autores