{"id":26889,"date":"2016-02-05T18:09:11","date_gmt":"2016-02-05T23:09:11","guid":{"rendered":"http:\/\/www.biblia.work\/diccionarios\/severiano\/"},"modified":"2016-02-05T18:09:11","modified_gmt":"2016-02-05T23:09:11","slug":"severiano","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.biblia.work\/diccionarios\/severiano\/","title":{"rendered":"SEVERIANO"},"content":{"rendered":"<p><p style=\"text-align: justify\">Obispo de Gabala en Siria, floreci\u00f3 en los siglos IV y V.  No nos ha llegado nada respecto a su vida antes de su consagraci\u00f3n episcopal.  Sus contempor\u00e1neos lo consideraban un gran predicador, y era conocido como el autor de comentarios b\u00edblicos y sermones:  \u00abvir in divinis Scripturis eruditus et in homiilis declamator admirabilis fuit\u00bb (Genadio, \u00abDe script. eccles.\u00bb, XXI, en P.L., LVIII, 1073).  La posteridad ha conservado su nombre debido al prominente pero lamentable rol que jug\u00f3 en la deposici\u00f3n y destierro de San Juan Cris\u00f3stomo.   Alentado por el gran \u00e9xito ret\u00f3rico y financiero obtenido en Constantinopla por su conciudadano sirio Ant\u00edoco, obispo de Ptolemais, Severiano vino a la capital alrededor del a\u00f1o 400 equipado con una serie de sermones griegos.  Cris\u00f3stomo lo invit\u00f3 a predicar y \u00e9l tuvo mucho \u00e9xito en ganar la aprobaci\u00f3n de sus oyentes, a pesar de su fuerte acento sirio, (Sozomeno, \u201cHist. Eccl.\u201d, VIII, X).  Debido a las relaciones tirantes entre Cris\u00f3stomo y la emperatriz Eudoxia, Severiano tuvo que decidirse por una de las dos partes, y como \u00e9l se dejaba dominar por intereses personales, pronto su decisi\u00f3n estuvo hecha.  Sin embargo, el confiado Cris\u00f3stomo, cuando asuntos eclesi\u00e1sticos requirieron un viaje a la Provincia de Asia en 401, nombr\u00f3 a su invitado como su representante en funciones lit\u00fargicas.  Severiano tom\u00f3 ventaja de la ausencia de Cris\u00f3stomo y muy pronto se involucr\u00f3 en un conflicto abierto con Serapi\u00f3n, archidi\u00e1cono y administrador de la propiedad eclesi\u00e1stica y el palacio episcopal, quien permanec\u00eda fiel a Cris\u00f3stomo.  El resultante esc\u00e1ndalo y excitaci\u00f3n general fueron tan grandes que a su regreso (401) Cris\u00f3stomo le pidi\u00f3 a Severiano que regresara de nuevo a su di\u00f3cesis (S\u00f3crates, \u201cHist. Eccl.\u201d, VI, XI; la versi\u00f3n m\u00e1s larga, ibid. En P.G., LXVII, 731).  Ahora Eudoxia intervino personalmente, y a su pedido Cris\u00f3stomo le permiti\u00f3 a Severiano volver a Constantinopla.  En este lugar Cris\u00f3stomo pronunci\u00f3 en presencia de Severiano un discurso a la gente  (P.G., LII, 423 sqq.; la respuesta de Severiano, ibid., 425 ss.; cf. S\u00f3crates, Historia de la Iglesia, VI.11; Sozomeno, Historia de la Iglesia VIII.10).\n<\/p>\n<p style=\"text-align: justify\">La paz as\u00ed efectuada no dur\u00f3 mucho.  Severiano comenz\u00f3 de nuevo sus intrigas, y en el S\u00ednodo del Roble fue uno de los m\u00e1s activos oponentes a Cris\u00f3stomo.  Tambi\u00e9n firm\u00f3 la s\u00e1tira contra Cris\u00f3stomo que Te\u00f3filo de Alejandr\u00eda le envi\u00f3 al Papa Inocencio (Paladio, \u201cDialogus\u201d, III, en P.G., XLVII, 14).  Incluso se aventur\u00f3 a proclamar a su gente desde el p\u00falpito el \u00e9xito de su partido inmediatamente despu\u00e9s del primer destierro de Cris\u00f3stomo y a proclamar la remoci\u00f3n del arzobispo un castigo justo por su orgullo.  Solo una r\u00e1pida hu\u00edda le salv\u00f3 de la violencia a manos del enfurecido populacho (Sozomeno, VIII, XVIII).  Poco despu\u00e9s del regreso de Cris\u00f3stomo de su primer exilio, encontramos a Severiano con Acacio de Beroea y Ant\u00edoco de Ptolemais a la cabeza de la facci\u00f3n opuesta al arzobispo.  Fue este partido el que en la noche del Domingo de Pascua, 404, incit\u00f3 al ataque sobre los catec\u00famenos y cl\u00e9rigos de Cris\u00f3stomo, y finalmente se dirigieron al emperador personalmente para procurar el destierro final de su odiado oponente (Paladio, III, IX, loc. Cit., 14, 31 ss.).  A la muerte de Flaviano (404), el amigo de Cris\u00f3stomo, este mismo triunvirato se fue a Antioqu\u00eda y, desafiando la justicia y el derecho, consagr\u00f3 como obispo de Antioqu\u00eda, de forma poco honrada, a Porfirio (el opositor de Cris\u00f3stomo) (Palladius, XVI, loc. cit., 54).  As\u00ed termina el rol de Severiano en la historia eclesi\u00e1stica.  Se conoce tan poco de la \u00faltima parte de su vida, como de la primera.  Seg\u00fan Genadio (loc. Cit.) \u00e9l muri\u00f3 durante el reinado de Teodosio II (408-50).\n<\/p>\n<p style=\"text-align: justify\"><b>ESCRITOS:<\/b>\n<\/p>\n<p style=\"text-align: justify\">(1) Sermones. De \u00e9stos existen los siguientes: \u00abOrationes sex in mundi creationem\u00bb (P.G., LVI, 429-500); \u00abOratio de serpente, quem Moyses in cruce suspendit\u00bb (ibid., 500-516); \u00abIn illud Abrahae dictum: Pone manum tuam sub femur meum, Gen., xxiv, 2\u00bb (ibid., 553-64); \u00abDe ficu arefacta\u00bb (ibid., LIX, 585-90); \u00abContra Judaeos\u00bb (ibid., LXI, 793-802, cf. LXV, 29 sqq.); \u00abDe sigillis librorum\u00bb (ibid., LXIII, 531-44); \u00abIn Dei apparitionem\u00bb (ibid., LXV, 26); \u00abDe pace\u00bb (ibid. LII, 425-28), completado por A. Papadopulos, Analekta hierosolymitikes stachyologias, I (St. Petersburg, 1891), 15-26; \u00abDe nativitate Christi\u00bb, editado bajo el nombre de Cris\u00f3stomo por Savile, VII, 307, pero atribuido a Severiano por Teodoreto (Eranistes, III, en P.G., LXIII, 308); quince homil\u00edas en una traducci\u00f3n armenia antigua, editada por J. B. Aucher, \u00abSeveriani . . . homiliae nunc primum editae ex antiqua versione armena in latinum sermonem translatae\u00bb (Venecia, 1827), de la cual la n\u00fam. 7 es la homil\u00eda \u00abIn Abrahae dictum: Gen., 24,2\u00bb, n\u00fam. 13 \u00abDe ficu arefacta\u00bb, y n\u00fam. 10 la homil\u00eda de San Basilio sobre el bautismo (P.G., XXXI, 423-44).  El Codex Ambrosiano de Mil\u00e1n, c. 77 sup. (VII-VIII saec.) contiene ochenta y ocho \u00absermones sancti Severiani\u00bb; el \u00abHomilarium Lacense\u00bb (Berlin Cod. lat.341) tiene discursos de San Pedro Cris\u00f3logo bajo el nombre de \u00abSeverianus episcopus\u00bb.\n<\/p>\n<p style=\"text-align: justify\">(2)  Todos los comentarios de Severiano se perdieron; \u00e9l hab\u00eda compuesto algunos sobre el G\u00e9nesis, \u00c9xodo, Deuteronomio, Job, las Ep\u00edstolas a los Romanos, g\u00e1latas, 1 Corintios, 2 Tesalonicenses y los Colonsenses (cf. Cosmas Indicopleustes, \u00abTopographica christ.\u00bb, I, VI, X, en P.G., LXXXVIII, 373, 417; Genadio, \u00abDe script. eccles.\u00bb,  XXI).\n<\/p>\n<p style=\"text-align: justify\">\nBibliograf\u00eda:  LUDWIG, Der his joh Chrysostomus in seinem Verhaltniss zum byzantin. Hof (Braunsberg, 1883), 51 sqq.; TILLEMONT, Memoires, XI (1706), 170-77. 587-89; FABRICIUS HARLES, Bibliotheca graeca, X, 507-11.<br \/>\nFuente:  Baur, Chrysostom. \u00abSeverian.\u00bb The Catholic Encyclopedia. Vol. 13. New York: Robert Appleton Company, 1912. <br \/>http:\/\/www.newadvent.org\/cathen\/13742b.htm\n<\/p>\n<p style=\"text-align: justify\">Traducido por Luz Mar\u00eda Hern\u00e1ndez Medina\n<\/p>\n<\/p>\n<p><b>Fuente: Enciclopedia Cat\u00f3lica<\/b><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Obispo de Gabala en Siria, floreci\u00f3 en los siglos IV y V. No nos ha llegado nada respecto a su vida antes de su consagraci\u00f3n episcopal. Sus contempor\u00e1neos lo consideraban un gran predicador, y era conocido como el autor de comentarios b\u00edblicos y sermones: \u00abvir in divinis Scripturis eruditus et in homiilis declamator admirabilis fuit\u00bb &hellip; <a href=\"https:\/\/www.biblia.work\/diccionarios\/severiano\/\" class=\"more-link\">Continuar leyendo<span class=\"screen-reader-text\"> \u00abSEVERIANO\u00bb<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[4],"tags":[],"class_list":["post-26889","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-diccionario"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.biblia.work\/diccionarios\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/26889","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.biblia.work\/diccionarios\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.biblia.work\/diccionarios\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.biblia.work\/diccionarios\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.biblia.work\/diccionarios\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=26889"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.biblia.work\/diccionarios\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/26889\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.biblia.work\/diccionarios\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=26889"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.biblia.work\/diccionarios\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=26889"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.biblia.work\/diccionarios\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=26889"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}